บรรทัดฐานสังคม
การใช้ชีวิตที่เป็นไปตามบรรทัดฐาน เสมือนคนที่วิ่งไปข้างหน้าโดยไม่หยุด ทำให้ร่างกายไม่ได้เก็บเชื้อเพลิงเอาไว้ ใช้สิ่งที่มีไปจนหมด และร่างกายที่เหลือคือการไปต่อกับสิ่งที่มีอยู่
Turning Point
ลองดู
ความสงบ
กีฬา การทำงาน และวินัย
การทำงานและการออกกำลังเหมือนการใช้ชีวิตเป็นรูทีน นั่นหมายถึงชีวิตที่ต้องพึ่งวินัยในการดำเนินชีวิตเช่นเดียวกัน
การก้าวข้ามความขี้เกียจ ในช่วง 10 นาทีแรกของการตื่นนอนด้วยเทคนิค ‘ชักปลั๊ก’ คือการกระตุกชีวิตให้ออกไปทำในทันทีไม่ว่าจะลงมือทำในสิ่งที่ลังเล หรือปิดจบในเรื่องที่เสียเวลา ทำให้ชีวิตใกล้คำว่าวินัยได้มาดขึ้น
ทุกอย่างตรงหน้าคือ ‘เรื่องจริง’
นั่นคือความคิดที่ทำให้เราสามารถพิจารณาและตัดสอนเรื่องราวในชีวิตได้เฉียบคมมากยิ่งขึ้น ดังนั้นการฝึกสมองให้เปรียบเทียบเรื่องราวต่าง ๆ ตรงหน้าให้เป็นเรื่องจริงนั่นคือการควบรวมแค่เนื้อหาและตัดอารมณ์ออกไปจะช่วยคัดกรองให้ชีวิตไม่เสียเวลากับเรื่อที่ไม่ควรเสียไปได้เร็ว
Hardisk ชีวิต
คือสิ่งที่เราควรเคลียร์สิ่งตกค้างต่าง ๆ ในแต่ละวันให้จบไปโดยไม่เก็บค้างให้ไปต่อในวันต่อไป เพื่อให้ชีวิตเราได้ไปต่อ ดังนะ้น การปล่อย ไม่ถือสา คือความคิดที่ไม่ให้ความสำคัญกับอะไรที่ไม่จำเป็น ดังนั้นการรักษาเชื้อเพลิงให้กับชีวิตที่เหลืออยู่ คือการรู้ว่าในเวลานี้ความสำคัญของชีวิตจริง ๆ คืออะไร ที่ชีวิตของคนเรานั้นไม่ได้ยืนยาวมากพอที่จะเก็บทุกเรื่องมาบั่นทอนเชื้อเพลิงชีวิตจนหมอด
การปรับตัว
ในโลกที่เปลี่ยนผ่านตลอดเวลา คำถามมากมายย่อมเกิดขึ้นว่าแท้จริงหรือเราจะไม่ถูกอนุญาตให้ไปต่อกับสิ่งที่ทำ แต่แท้จริงคนที่จะอนุมัติคือตัวเราเองว่าเราจะไปต่อกับสิ่งนั้น ๆ ได้แต่จะทำได้อย่างไร นั่นคือสิ่งที่ทำให้คนเราต้องปรับตัว
ไม่ว่าจะบทบาทไหนทึกคนนั้นย่อมจำเป็นต้องปรับตัว ให้เท่าทันทั้งโลกและสิ่งแวดล้อม เพราะการที่เราอยู่ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงนั้นก็เปรียบเสมือนโจทย์ใหม่ของชีวิตที่ทำให้เราปรับตัวได้ง่ายมากยิ่งขึ้น
ธรรมชาติสอนให้เข้าใจ
เพราะในเส้นทางชีวิตจะพบเจอคนหลากหลายช่วงวัย อากาศที่ได้สูด เสียงที่ได้ยิน ลมที่ได้สัมผัส นั่นคือการที่ทำให้เราสามารถแปลงสิ่งเหล่านี้มาเป็นพลังที่เราจะได้เติมเต็มเป็นเชื้อเพลิงให้กับชีวิตได้ และระหว่างที่เราใช้ชีวิตอย่าลืมที่จะมองข้าม ใช้ชีวิตให้เป็นมนุษย์ เพราะท้ายที่สุดปัจจัยชีวิตก็ยังเป็น Manual ที่ต้องทำด้วยตัวเอง ชีวิตไม่มีสูตรสำเร็จนั่นเอง
สุดท้ายแล้วชีวิตที่ยั่งยืนไม่ใช่การวิ่งให้สุด แต่คือการรู้จักบริหารพลังของตัวเองให้ไปได้ไกลเหมือนนักกีฬา วินัยเล็ก ๆ ในแต่ละวัน การเคลียร์ใจ การโฟกัสกับสิ่งที่สำคัญ และการดูแลทั้งกายและใจ คือสิ่งที่ทำให้เราไม่หมดแรงกลางทาง ในโลกที่เปลี่ยนตลอดเวลาคนที่ไปต่อได้ไม่ใช่คนที่เก่งที่สุด แต่คือคนที่รู้จักดูแลตัวเองและปรับตัวได้ดีที่สุดนั่นเอง
