
Session: เปลี่ยนวิกฤต Midlife ให้กลายเป็นความโชคดี กับ ‘ป๋อมแป๋ม’
โดย ป๋อมแป๋ม – นิติ ชัยชิตาทร นักแสดงและพิธีกร
เมื่อความสูญเสีย กลายเป็นบทเรียนเรื่องความทรงจำ
จุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตคือการสูญเสียคุณพ่อ แม้จะไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่แสดงความรักต่อกันอย่างหวานซึ้ง แต่การจากไปก็ทำให้ตระหนักถึงคุณค่าของช่วงเวลาที่เคยมีร่วมกัน แทนที่จะปล่อยให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความเศร้า กลับเลือกชวนผู้คนที่เคยอยู่ในชีวิตของคุณพ่อมาร่วมเล่าเรื่องราวและความทรงจำดี ๆ จนงานนั้นกลายเป็นพื้นที่แห่งรอยยิ้มมากกว่าน้ำตา
บทเรียนชีวิตจาก ‘ยุงหนึ่งตัว’
ในช่วงโควิด-19 ที่โลกเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่เลือกไปบวชเพื่อหลบออกจากความวุ่นวาย และกลับได้รับบทเรียนสำคัญจากเหตุการณ์เล็กน้อยอย่างการตบยุง และสิ่งที่ตกผลึกขึ้นมาคือคำว่า “อย่ารีบตบ” ประโยคสั้น ๆ ที่กลายเป็นวิธีคิดใหม่ในการใช้ชีวิต
- อย่ารีบตัดสินคน
- อย่ารีบตัดสินสถานการณ์
- อย่ารีบตอบสนองต่อทุกอย่างทันที
- ลองถอยออกมาหนึ่งก้าวก่อนตัดสินใจ
บางครั้งเพียงหนึ่งวินาทีของการหยุดคิด อาจเปลี่ยนผลลัพธ์ของทั้งเรื่องได้ วันที่โลกหยุด และพบว่าตัวเองไม่มีอะไรเลย หลังสึกออกมา โลกยังคงอยู่ท่ามกลางวิกฤตโควิด และนั่นทำให้เขาได้เผชิญหน้ากับ “ความว่าง”
ความว่างครั้งนั้นทำให้ค้นพบว่า ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเขาทุ่มเททุกอย่างให้กับงานจนแทบไม่ได้สร้างทักษะหรือความสนใจอื่นให้ตัวเองเลย จึงเริ่มออกไปเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ไม่ว่าจะเป็น
- ดนตรี
- กีฬา
- การทำอาหาร
แม้จะดูไม่เกี่ยวข้องกับอาชีพ แต่กลับกลายเป็นประตูที่พาไปเจอศักยภาพอีกด้านของตัวเอง จากหัวหน้า สู่ Supporter การเรียนทำอาหารทำให้ค้นพบว่า ตัวเองอาจไม่ได้เหมาะกับการเป็นเชฟ แต่กลับได้เรียนรู้บางอย่างที่มีค่ากว่านั่นคือการได้อยู่ในบทบาท Supporter จากคนที่เคยเป็นหัวหน้าทีมงานและผู้ตัดสินใจ กลายมาเป็นคนเตรียมวัตถุดิบ ช่วยเหลือ และสนับสนุนให้คนอื่นทำงานได้สำเร็จ สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ
- การเป็น Supporter ก็มีคุณค่าไม่แพ้การเป็นผู้นำ
- เราไม่จำเป็นต้องเป็นคนเด่นที่สุดเสมอไป
- ทุกบทบาทล้วนมีความหมายในแบบของตัวเอง
ทุกอย่างในชีวิตมีเวลาของมัน
การทำอาหารยังสอนให้เข้าใจอีกว่า หลายสิ่งในชีวิตไม่สามารถเร่งให้เร็วขึ้นได้ เช่นเดียวกับอาหารที่ต้องผ่านกระบวนการตามลำดับ ชีวิตก็มีจังหวะและธรรมชาติของมันเอง บทเรียนที่ได้รับคือ
- ไม่ใช่ทุกอย่างจะควบคุมได้
- ไม่ใช่ทุกอย่างจะเร่งให้เกิดขึ้นได้
- การยอมรับจังหวะของชีวิต คือการลดอัตตาของตัวเองลง
ไม่ต้องเปลี่ยนตัวเอง แค่เปิดประตูเข้าไปสำรวจตัวเอง ซึ่งสำหรับป๋อมแป๋มนั้นวิกฤตวัยกลางคนไม่ใช่การเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นคนใหม่ แต่คือการเปิดพื้นที่ให้ตัวเองได้ค้นพบ ‘โหมด’ ใหม่ ๆ ที่ซ่อนอยู่ภายในเพราะเมื่อโลกเปลี่ยนไป เราอาจเปลี่ยนทุกอย่างตามโลกไม่ทัน แต่ถ้าเรารู้จักตัวเองมากขึ้น มีทักษะและมุมมองที่หลากหลายขึ้น เราจะพร้อมรับมือกับความเปลี่ยนแปลงได้ดีกว่าเดิม
ยิ้มให้กับประสบการณ์ชีวิต
ในวัย 45 ปี ป๋อมแป๋มไม่ได้มองคำว่า ‘แก่’ เป็นคำที่ด้อยค่าอีกต่อไป แต่เป็นวัยที่เข้าใจว่า
- ทุกอย่างมีเวลาของมันเอง
- ทุกประสบการณ์ล้วนมีความหมาย
- ทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามา คือวัตถุดิบของการเติบโต
เพราะบางทีคำตอบของชีวิตอาจไม่ได้อยู่ที่การออกไปตามหาอะไรใหม่ ๆ แต่อยู่ที่การมองเห็นคุณค่าของสิ่งที่เรามีอยู่แล้ว และกล้ายิ้มให้กับทุกบทเรียนที่ชีวิตมอบให้นั่นเอง
#มนุษย์ต่างวัยFest2026 #มนุษย์ต่างวัย
