การเปลี่ยนแปลงด้านพฤติกรรมของผู้ชมและพัฒนาการของ AI ที่โตขึ้นอย่างรวดเร็วในปัจจุบัน ทำให้เหล่า Content Creator ไทยหันมาสนใจเรื่อง Trust และ Human Value ในคอนเทนต์มากขึ้น เพราะในยุคที่ใคร ๆ ก็สามารถสร้างคอนเทนต์ได้ สิ่งที่ทำให้ผู้ชมหยุดดูคือ ‘ความน่าเชื่อถือ’ ไม่ใช่แค่ ‘ความน่าสนใจ’ และนี่คือเหตุผลที่ RAiNMaker อยากพาทุกคนมาร่วมถอดรหัส Content Creator สาย Podcast แนว True Crime รวมถึงเรื่องลี้ลับทั่วโลก ที่พิสูจน์ให้เห็นว่าความจริงใจยังสร้างผลลัพธ์ได้จริงฉบับ ‘หมอตังค์ มรรคพร ขัตติยะทองคำ’
เวรชันสูตร คือ รายการ Podcast ของ หมอตังค์ มรรคพร ที่มีเนื้อหาหลักเกี่ยวกับการเล่าเรื่องคดีอาชญากรรม สอดแทรกความรู้ทางการแพทย์ นิติเวชศาสตร์ ให้เข้าใจได้ง่าย และน่าสนใจแบบไม่มีศัพท์เทคนิคให้ปวดหัว ทำให้ผู้ฟังไม่จำเป็นต้องมีพื้นฐานทางการแพทย์ก็เข้าใจได้
แต่สิ่งที่ทำให้พิเศษกว่านั้นคือ ในทุก Episode คือเรื่องที่เกิดขึ้นจริง คดีจริง และคนจริง ๆ หลายคนอาจคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไกลตัว ไม่มีวันเกิดขึ้นกับตัวเรา
ซึ่งเมื่อได้ลองฟัง เวรชันสูตร ดูซักตอนความรู้สึกนั้นอาจเปลี่ยนไป เพราะทุกคดีที่หมอตังค์หยิบมาเล่า ล้วนเกิดจากคนธรรมดาในสถานการณ์ธรรมดาที่ไม่ได้ต่างจากชีวิตของเราเลยซักนิดและถ้ามองให้ลึกกว่าแค่ความตื่นเต้นของคดีจะเห็นบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในทุก Episode นั่นคือ ‘จริยธรรมสื่อ’ ที่ได้สอดแทรกไว้อย่างเงียบ ๆ ผ่านทุกประโยคที่เลือกพูดท่ามกลางความสนุกเพลิดเพลินของผู้ฟัง
ทำให้นี่จึงเป็น Podcast ที่เห็นได้ชัดเจนว่าคอนเทนต์ที่ดีไม่ได้วัดจากยอดวิว แต่วัดที่ความรับผิดชอบต่อคนที่กำลังฟังและสื่อที่เผยแพร่ออกไปที่ RAiNMaker จึงอยากพาทุกคนมาวิเคราะห์ 3 Episode ที่ยกมาในครั้งนี้ว่าแต่ละตอนมีอะไรเกิดขึ้นและมีอะไรที่ซ่อนอยู่ในการเล่าเรื่องของหมอตังค์
คำเตือน: ‘การเล่าคดีทั้งหมดเป็นเพียงการเล่าเรื่องราวเชิงสารคดี และกรณีศึกษาไม่ได้มีเจตนาทำให้ผู้รับชมหวาดกลัว ไม่มีภาพหรือเสียงที่ทำให้คนตกใจหรือสะเทือนใจใด ๆ อีกทั้งช่องเรายังไม่สับสนุนนิสัยอันก้าวร้าวหรือการใช้ความรุนแรงใด ๆ ทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชมหากเป็นผู้เยาว์ควรได้รับคำแนะนำจากผู้ปกครอง’ คำเตือนตอนต้นของทุกตอนที่เป็นการบอกเล่าและเตือนถึงสิ่งต่าง ๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้นในวิดีโอต่อจากนี้ เพื่อให้ทุกคนได้มีวิจารณญาณในการรับชม
EP. 345: ‘Death to Daddy Case’ คดีโหดรัสเซียพ่อจ๋า พวกหนูขอคร่าพ่อนะ
โดยเรื่องราวนี้เกิดขึ้นที่ประเทศรัสเซียในปี 2018 เริ่มต้นจากครอบครัวหนึ่งที่คุณพ่อได้แยกทางกับภรรยาและดูแลลูกสาวเองทั้ง 3 คน จนวันหนึ่งมีคนได้เข้าไปพบร่างของพ่อนอนเสียชีวิตอยู่กลางบ้าน พอมีการสืบสวนเกิดขึ้นจึงรู้ว่าคนร้ายคือ ลูกสาวทั้ง 3 คนที่อยู่ในบ้าน สังคมเลยตั้งคำถามว่าอะไรคือแรงจูงใจของเรื่องราวที่เกิดขึ้น จนได้เจอกับความลับอันดำมืดที่ลูกสาวทั้ง 3 ถูกพ่อกระทำมาโดยตลอด จนเกิดกระแสประชาชนออกมาประท้วงให้มีการปล่อยตัวลูกสาวพร้อมไม่อยากให้พวกเธอติดคุก ดังนั้นเรื่องราวมันเกิดอะไรขึ้น? ความลับอันดำมืดนั้นคืออะไร? และทำไมประชาชนส่วนใหญ่ถึงอยู่ข้างฆาตกร?
หลังจากฟังเรื่องราวคดีจบนั้น จึงเห็นประเด็นจริยธรรมที่สอดแทรกอยู่ในเนื้อหาคือ
- ความรับผิดชอบต่อความจริง: รายการไม่ได้เล่าเพียงว่าทั้ง 3 คนเป็นฆาตกร แต่ได้พาผู้ฟังมองลึกไปถึงความรุนแรงที่เกิดขึ้นในครอบครัวและสาเหตุที่สะสมมายาวนาน ทำให้ผู้ฟังเข้าใจบริบทของคดีมากกว่าการตัดสินเหตุการณ์จากมุมมองเพียงด้านเดียว
- การไม่ตัดสินเหยื่อ: สื่อทั่วไปอาจพาดหัวข่าวให้ลูกสาวเป็นผู้ร้ายทันที แต่รายการเลือกเล่าผ่านประสบการณ์ชีวิต ความหวาดกลัว และการถูกกระทำของพวกเธอ จึงช่วยเปิดพื้นที่ให้ผู้ฟังได้รับฟังก่อนตัดสิน ซึ่งสะท้อนจริยธรรมสื่อด้านการเคารพความเป็นมนุษย์
- สอดแทรกไปด้วยประเด็นทางสังคม: แสดงถึงปัญหาในสังคมรัสเซียหลายอย่าง ทั้งสังคมชายเป็นใหญ่, ศีลธรรม, การเพิกเฉยกับความรุนแรงในครอบครัว รวมไปถึงกฎหมายที่ไม่เป็นธรรมที่เรื่องราวได้มีการยกตัวอย่างขึ้น ‘The Slapping Law’ กฎหมายที่ออกแบบมาเอื้อให้กับสังคมชายเป็นใหญ่ในรัสเซียที่หัวหน้าครอบครัวสามารถทำร้ายร่างกายคนในครอบครัวได้ ถ้าไม่ถึงขั้นรุนแรงจะไม่ถูกมองว่าผิดเพราะถือว่าเป็นการสั่งสอน แต่ในขั้นที่รุนแรงมาก ๆ หลายครั้งก็จะโดนปรับแค่ 2,000 บาทเท่านั้น น้อยกว่ากฎหมายจราจรสำหรับการจอดรถในรัสเซียอีก
ซึ่งสิ่งที่โดดเด่นอีกอย่างหนึ่งคือ การเล่าเรื่องที่ยึด ‘ความเป็นกลาง’ ทำให้ผู้ฟังได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มุมมอง และเหตุแรงจูงใจที่ทำให้เห็นว่าคนร้ายอาจไม่ใช่ผู้กระทำเสมอไป ผู้ฟังสามารถรู้สึกเห็นใจต่อเหยื่อ พร้อมตั้งคำถามต่อความไม่ยุติธรรมที่เกิดขึ้นในสังคมมากกว่าการดูเพื่อความบันเทิงอย่างเดียว
ดังนั้นแล้วถึงแม้ว่าคดีจะมีเนื้อหาเกี่ยวกับความรุนแรงและความไม่ยุติธรรมในสังคม แต่รายการก็ไม่ได้ใช้รายละเอียดที่รุนแรงมาเป็นจุดสร้างความตื่นเต้นหรือเรียกยอด Engagement จึงแสดงให้เห็นถึงการเคารพต่อเหยื่อ ผู้เสียหายและทำให้ผู้ชมเข้าใจถึงจริยธรรมสื่อมากขึ้น
EP. 347: ‘Beijing Blinding Murder’ คดีโหดปักกิ่งล่าจริง คร่าจริง ศพ 8 ศพ
คดีที่ 2 นี้เกิดที่เมืองปักกิ่ง,ประเทศจีน จุดเริ่มต้นจากตำรวจได้รับแจ้งให้ไปตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุสุดสยองแห่งหนึ่ง แล้วได้พบกับร่างผู้ชายคนหนึ่งที่เสียชีวิตอยู่บนเก้าอี้พร้อมถูกพันธนาการตามร่างกาย ตำรวจจึงไปตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้นกับคดีนี้ และได้พบกับอีก 4 คดีที่คล้ายกันเลยตั้งข้อสงสัยว่าฆาตกรเป็นคนเดียวกันและเป็นฆาตกรต่อเนื่องหรือเปล่า? หลังจากที่ตำรวจตามสืบจนพบตัวฆาตกรทำให้รู้ว่ามีเหยื่อมากกว่า 5 รายและมีอีกหลายชีวิตที่ถูกพรากไป โดยฆาตกรอัมมหิตคนนี้เค้ามีปมฝังใจอะไรที่เราต้องไปร่วมสืบกันต่อ
จากการฟังเรื่องราวคดีจบนั้น จึงเห็นประเด็นจริยธรรมที่สอดแทรกอยู่ในเนื้อหาคือ
- ความซับซ้อนของจิตใจมนุษย์: Episode นี้ไม่ได้เล่าแค่ฆาตกรเป็นคนร้าย แต่เลือกเล่าผ่านมิติจิตเวชและปมวัยเด็กที่อาจเป็นแรงจูงใจ ไม่ว่าจะเป็นความรุนแรงในครอบครัว การล่วงละเมิดทางเพศ หรือบาดแผลทางใจที่ไม่เคยได้รับการรักษา การเล่าผ่านมุมมองนี้ไม่ได้เห็นแค่ว่าฆาตกรทำไปเพราะอะไรแต่ทำให้คนดูเข้าใจว่าก่อนที่จะเกิดความรุนแรงขึ้น สังคมสามารถมีส่วนร่วมในการสร้างหรือป้องกันมันได้
- แรงกดทับจากสังคมและตัวตน: คดีนี้สะท้อนให้เห็นถึงสังคมที่ยังไม่เปิดรับความหลากหลายทางเพศและรสนิยมทางเพศ โดยหมอตังค์ได้เลือกเล่าประเด็นนี้ผ่าน ‘บริบททางสังคม’ มากกว่าการตัดสินตัวบุคคล ทำให้คนดูเห็นว่าความกดดัน การตีตราและการไม่ถูกยอมรับจากสังคม อาจส่งผลต่อสภาพจิตใจของคนคนหนึ่งในระยะยาว
- ความรู้ที่มากกว่าความกลัว: การสอดแทรกความรู้ทางการแพทย์และหลักตามนิติเวชตลอดทั้งตอน ทำให้คนดูไม่ได้รู้สึกกลัวกับเหตุการณ์ที่กำลังเล่าแต่เข้าใจด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นจริง ๆ กับร่างกายและจิตใจของเหยื่อและฆาตกร ซึ่งทำให้เห็นชัดเลยว่าเป็นคอนเทนต์ที่แบ่งระหว่างสื่อที่ให้ความรู้กับสื่อที่แค่ขายความน่ากลัวจากการวิเคราะห์คดีเพียงอย่างเดียว
คดีนี้ไม่ได้เล่าเพื่อขาย ‘ความน่ากลัว’ เพียงอย่างเดียว แต่ได้พาผู้ฟังมองลึกเข้าไปถึงต้นตอของเหตุความรุนแรงผ่านปมวัยเด็ก,ปัญหาสุขภาพจิต และแรงกดดันทางสังคม โดยเฉพาะเรื่องการไม่ยอมรับความหลากหลายทางเพศ พร้อมสอดแทรกความรู้ทางการแพทย์และนิติเวช ‘เวรชันสูตร’ จึงเป็นสื่อที่เล่าเรื่องอาชญากรรมที่ให้ทั้งความรู้ ความเข้าใจ และมุมมองด้านจริยธรรมต่อสังคมไปพร้อมกัน
EP. 348: ‘Japan Worst Surgeon’ จากมังงะสู่การตามล่า หมอฆาตกร
และคดีสุดท้ายจากประเทศญี่ปุ่นเกี่ยวกับมังงะเรื่อง ‘Takeda, The Neurosurgeon’ เป็นมังงะทางการแพทย์ที่พูดถึงหมอคนหนึ่งที่ชอบทำคน ‘เสียชีวิต’ โดยเนื้อหาในมังงะทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่าสมจริงเกินไปจนมีคนกลุ่มหนึ่ง เริ่มตั้งข้อสงสัยว่ามันอาจเป็นเรื่องจริง แล้วหมอที่เป็นต้นแบบมังงะนี้เป็นฆาตกร ทุกคนเลยเริ่มสืบหาว่าหมอคนนี้คือใคร จนได้พบกับอะไรบางอย่าง?
จากการได้ฟังเรื่องราวคดีจนจบนั้น จึงเห็นประเด็นจริยธรรมที่สอดแทรกอยู่ในเนื้อหามากมาย
- การปกป้องผู้บริสุทธิ์: ถึงแม้โลกออนไลน์จะเต็มไปด้วยการขุดข้อมูลและระบุตัวบุคคลกันอย่างรวดเร็ว แต่รายการก็เลือกเบลอหน้าและปกป้องตัวตนของผู้ที่ไม่เกี่ยวข้อง การตัดสินใจเช่นนี้ สะท้อนถึงจริยธรรมสื่อด้านความรับผิดชอบต่อผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น เนื่องจากการระบุตัวผิดเพียงครั้งเดียว อาจทำลายชีวิตของใครบางคนในเวลาอันสั้นได้เลย
- โครงสร้างสังคมที่ทำให้คนเลือกเงียบ: คดีนี้ไม่ได้พูดถึงเพียงตัวหมอ แต่ยังสะท้อนถึงปัญหาเชิงโครงสร้างที่เกิดปัญหาในระบบแพทย์และวัฒนธรรมองค์กรของญี่ปุ่น ลำดับชั้นอำนาจที่เข้มงวดจนการตั้งคำถามต่อผู้มีอำนาจกลายเป็นเรื่องยาก ประกอบกับปัญหาขาดแคลนบุคลากร ทำให้หลายโรงพยาบาลเลือกเพิกเฉยต่อพฤติกรรมที่ผิดปกติ เพราะไม่สามารถที่จะหาคนมาทดแทนได้ รายการจึงไม่ใช่เล่าคดีแค่ในฐานะเรื่องของคนคนหนึ่ง แต่ได้พาผู้ชมมองเห็นปัญหาเชิงโครงสร้างที่อยู่เบื้องหลัง
- ความรู้ทางการแพทย์: เป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่อง เพื่อให้ผู้ชมเข้าใจถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นระหว่างการรักษา เกิดขึ้นได้อย่างไร ในวงการอาชีพที่เรียกได้ว่าน่าเชื่อถือที่สุด การอธิบายแบบนี้เพื่อให้ผู้ชมเข้าใจและเห็นภาพเดียวกันและเปิดโอกาสได้ใช้ข้อมูลในการตั้งคำถามที่ตัวเองสงสัยได้ สะท้อนถึงบทบาทของสื่อที่ดี คือการให้ข้อมูลอย่างรอบด้าน มากกว่าชี้นำว่าผู้ชมควรรู้สึกอย่างไร
Episode นี้ยังได้ตั้งคำถามสำคัญให้ทุกคนคิดเกี่ยวกับ ‘มุมมืดของในแต่ละอาชีพ’ ว่าไม่ว่าจะอาชีพไหนก็ต่างมีด้านมืดในอาชีพทั้งนั้น ความน่ากลัวที่แสดงให้เห็นถึง ความน่าเชื่อถือของอาชีพ ที่เกิดขึ้นในวงการอาชีพที่คนเชื่อถือที่สุดเช่นกัน ทำให้รายการจึงไม่ได้เล่าคดีเพื่อความตื่นเต้นอย่างเดียวแต่ใช้เรื่องราวเพื่อชวนผู้ชมกลับมาตั้งคำถามกับระบบ ความปลอดภัย และความจริงที่อยู่รอบตัวเราว่าแม้สิ่งที่สังคมมองว่าน่าเชื่อถือก็อาจเกิดเหตุการณ์เหล่านี้ได้เช่นกัน
ดังนั้นแล้วจากการวิเคราะห์และศึกษามุมมองจริยธรรมตลอด 3 Episode ที่ผ่านมาทำให้เห็นภาพชัดขึ้นว่า ‘เวรชันสูตร’ ไม่ได้เป็นเพียง Podcast แนว True Crime ที่สร้างแค่ความตื่นเต้นหรือความหวาดกลัวอย่างเดียว แต่เป็นการเล่าเรื่องที่พาผู้ฟังมองลึกไปกว่าตัวคดีที่เกิดขึ้น ผ่านทั้งปัญหาครอบครัว, สุขภาพจิต, ความไม่เป็นธรรมของกฎหมายจนถึงแรงกดดันทางสังคมที่ส่งผลต่อมนุษย์ในหลากหลายมิติ ทำให้ผู้ฟังไม่ได้จดจำแค่ความโหดร้ายของเหตุการณ์แต่ได้เข้าใจ ‘เหตุผล’ และ ‘บริบท’ ที่อยู่เบื้องหลังคดี
นอกจากนี้สิ่งที่ผู้ฟังได้รับจึงไม่ใช่เพียงความสนุกหรือความระทึก แต่ยังได้เรียนรู้การใช้วิจารณญาณในการเสพสื่อ การมองจากหลากหลายมุมมองก่อนตัดสินรวมถึงการตระหนักถึงผลกระทบของความรุนแรง การตีตรา และปัญหาทางสังคมที่อาจเกิดขึ้นใกล้ตัวมากกว่าที่คิด อีกทั้งการสอดแทรกความรู้ทางการแพทย์และนิติเวชยังช่วยให้เข้าใจเหตุการณ์ต่าง ๆ อย่างมีเหตุผลมากกว่าการเสพความน่ากลัวเพียงอย่างเดียว
ท้ายที่สุดแล้วการเล่าเรื่องของ ‘หมอตังค์ มรรคพร ขัตติยะทองคำ’ จึงเป็นตัวอย่างของ Content Creator ที่ทำให้เห็นว่า ‘ความถูกต้อง’ เป็นสิ่งที่คนในปัจจุบันควรให้ความสำคัญมากกว่านี้เพราะในตอนนี้ Creator ไม่ใช่แค่ผู้ผลิตคอนเทนต์เพียงอย่างเดียว แต่สามารถเล่าเรื่องที่ให้ทั้งความรู้ ความเข้าใจ และมุมมองต่อสังคมไปพร้อมกันได้โดยยังคงเคารพต่อผู้เกี่ยวข้องและความเป็นมนุษย์ของทุกฝ่ายในเรื่องราวเพื่อเปลี่ยนมุมมองใหม่ให้กับสังคมได้นั่นเอง
